Το διάμεσο τείχος της οχύρωσης της Θεσσαλονίκης καταλήγει βορειοανατολικά στον Πύργο της Αλύσεως, ‘’Ζωσμένος Πύργος”, όπως μεταφράζεται η οθωμανική του ονομασία ‘’Τζιντζιρλή” ή “Κουσακλή Κουλέ”, λόγω του πώρινου κοσμήτη που τον περιβάλλει. Πρόκειται για κυκλικό πύργο που κατασκευάστηκε, όπως και ο Λευκός Πύργος, μετά την κατάκτηση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, τον 15ο αι., για να αντιμετωπίσει τις νέες τεχνικές πολέμου με την χρήση πυροβόλων όπλων. Όλος σχεδιασμός του εξυπηρετεί το σκοπό αυτό, όπως το μεγάλο πάχος των τοιχοποιιών του και το κυλινδρικό του σχήμα, που υπαγορεύτηκαν από την ανάγκη εξοστρακισμού των βλημάτων και την εξασφάλιση εποπτείας της γύρω περιοχής.
Ο πύργος ενσωμάτωσε προγενέστερο τριγωνικό πρόβολο της βυζαντινής οχύρωσης, ο οποίος, με τη σειρά του αντικατέστησε τετραγωνικό πύργο του ρωμαϊκού τείχους στην θέση αυτή. Στην ενσωμάτωση του τετραγωνικού πύργου στον κυκλικό μέχρι το ύψος του δώματος οφείλεται η ιδιόμορφη εσωτερική διαμόρφωση των ορόφων και των κλιμακοστασίων στο βυζαντινό Τριγώνιο. Η είσοδος στον Πύργο γίνεται από τα δυτικά μέσω ξύλινης πλατφόρμας, που στηρίζεται σε σύγχρονη μεταλλική κατασκευή.
Ο πύργος έχει αναστηλωθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και είναι επισκέψιμος για το κοινό.
