Κατά τη διαπλάτυνση της οδού Ολυμπιάδος κοντά στη συμβολή της με την οδό Αγίας Σοφίας και κοντά στο Βυζαντινό Λουτρό της Άνω Πόλης αποκαλύφθηκε μεγάλη ορθογώνια κινστέρνα, διαστάσεων 19,00×11,70μ. και ύψους άνω των 7,5μ. Η κατασκευή της χρονολογείται πιθανόν στην ύστερη βυζαντινή περίοδο. Το μεγαλύτερο τμήμα της διατηρείται επιχωματωμένο κάτω από το οδόστρωμα της οδού Ολυμπιάδος.
Εσωτερικά παραστάδες εκφύονται από τους πλευρικούς τοίχους και μαζί με τους τρεις κίονες στον κατά μήκος άξονα (Α-Δ) ορίζουν οκτώ διαμερίσματα στεγασμένα με θόλους. Στους κίονες και στις παραστάδες χρησιμοποιήθηκαν μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη σε δεύτερη τουλάχιστον χρήση (σπόλια). Όλες οι εσωτερικές επιφάνειες είναι επιχρισμένες με υδραυλικό κονίαμα. Η πρόσβαση στο εσωτερικό εξασφαλίζεται με κτιστή κλίμακα στη νοτιοανατολική γωνία. Στη δυτική πλευρά της δεξαμενής εντοπίστηκαν στα βόρεια ο κτιστός αγωγός πλήρωσης της δεξαμενής και στα νότια ο αγωγός απορροής. Η κινστέρνα κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο το 1988 και ακολούθησαν εργασίες συντήρησης και ανάδειξης του μνημείου με τη διαμόρφωση περιφραγμένου αρχαιολογικού χώρου, που ολοκληρώθηκαν το 2003.
