Υπαπαντή

Ο σημερινός ναός της Υπαπαντής του Χριστού αποτελεί επισκευή του 1841, ωστόσο ανεγέρθηκε στη θέση γνωστής από πατριαρχικά έγγραφα βυζαντινής μονής του κυρ Ιωήλ, το καθολικό της οποίας ήταν αφιερωμένο στην Παναγία. Το μονύδριο του κυρ Ιωήλ, όπως αναφέρεται στα πατριαρχικά έγγραφα παραχωρήθηκε ως μετόχιον στη μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας Χαλκιδικής. Στα 1531 το ερειπωμένο μονύδριο αναστήλωσε ο ηγούμενος της Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας, Θεωνάς, μετέπειτα μητροπολίτης Θεσσαλονίκης (±1538-1541). Ο ναός του 16ου αι. υπέστη ριζική ανακαίνιση το 1841, στην οποία οφείλεται η σημερινή μορφή της τρίκλιτης βασιλικής με ξύλινες πεσσοστοιχίες και ευρύ, πεταλόσχημο, ξύλινο γυναικωνίτη, κάτω από τον οποίο υπήρχε στα δυτικά ανοικτή στοά. Στην ανακαίνιση του 1841 ανήκει επίσης το τέμπλο με γραπτό διάκοσμο, στο οποίο ενσωματώθηκαν το βημόθυρο και εικόνες του αρχικού τέμπλου. Τις επιμελώς δομημένες εξωτερικές τοιχοποιίες του ναού κοσμούν θραύσματα ανάγλυφων αρχιτεκτονικών μελών των ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων και τμήμα επιγραφής του 1272/3. Εργασίες αποκατάστασης στον ναό έγιναν μετά τον σεισμό του 1978.